۱۳۸۹ دی ۱۲, یکشنبه



فسردگي...                                                          به ياد پدرم





فسردگي!
تغيير چهره‌ام را در آيينه ديدم


ـ چه روزهاي غمگيني

بايد سيگار بكشم
و انگار آه

آري انگار
ديگر كسي
آن عابر خسته را
در پياده‌روهاي خيس و باراني
     نديد

۲ نظر:

  1. بسيار زيباست .

    آقا سهراب ، مرد ِ بزرگ ، هر جا كه هستي ... نوش !

    پاسخ دادنحذف
  2. خدا سهراب خان رو بیامرزه...روحشون به عشق پنج شنبه ها همیشه شاد باشه...

    پاسخ دادنحذف